سلام...تابستون داره نفسهای آخرشو می کشه و من هم فرصت رو غنیمت شمردم  و آخرین پست تابستانی رو هم نوشتم. اوایل تابستان گفته بودم که داستان کوتاه می نویسم و نوشتم.اما از این به بعد شاید برای مدتی داستان کوتاه ننویسم.خب البته بستگی داره ...شایدم داستان جالبی به دستم رسید و اونو برای شما نوشتم.اما نمی خوام وبلاگم به سمت کلیشه پیش بره و همیشه یک نوع مطلب بنویسم.باید تنوع هم وجود داشته باشه.و یک مطلب دیگه که می خواستم بگم اینه که با شروع پاییز و آغاز فصل مدارس ممکنه هر چند ماه یکبار آپ کنم و خلاصه اینکه خیلی دیر  شاید آنلاین بشم اما به همه قول میدم که در اسرع وقت به وبلاگ همه ی شما دوستان عزیزم سر می زنم و همیشه به یادتون هستم.

                                        من یک سنت پیدا کردم...

روزی پسر بچه ای در خیابان سکه ای یک سنتی پیدا کرد.او از پیدا کردن این پول ،آن هم بدون هیچ

زحمتی ،خیلی ذوق زده شد.این تجربه باعث شد که بقیه ی روزها هم با چشمهای باز سرش را به

سمت پایین بگیرد(به دنبال گنج)!!.او در مدت زندگیش ،۲۹۶سکه ی یک سنتی،۴۸ سکه ی ۵سنتی،

۱۹ سکه ی۱۰ سنتی،۱۶ سکه ی ۲۵ سنتی،۲سکه ی نیم دلاری و یک اسکناس مچاله شده ی ۱دلاری

پیدا کرد.یعنی در مجموع ۱۳ دلار و ۲۶ سنت.

در برابر به دست آوردن این ۱۳دلار و ۲۶سنت،او زیبایی دل انگیز ۳۱۳۶۹طلوع خورشید،درخشش ۱۵۷

رنگین کمان و منظره ی درختان افرا در سرمای پاییز را از دست داد.

او هیچگاه حرکت ابرهای سفید را بر فراز آسمان،در حالیکه از شکلی به شکل دیگر در می آمدند ،

ندید.پرندگان در حال پرواز ،درخشش خورشید و لبخند هزاران رهگذر ،هرگز جزیی از خاطرات او نشد.

                                از کتاب(۱۷ داستان کوتاه کوتاه)

سلام..داستان زیر(در حقیقت ترانه ی زیر)نوشته ی شل سیلور استاین نویسنده ی آمریکایی است.

با اینکه خیلی فانتزی نوشته شده اما به خوبی می شه منظورشو فهمید.شاید یه طعنه ی بزرگ به

آدم بزرگ ها....!!!!

شاید تعجب بکنید،وقتیکه بدانید

با اینکه مدت زیادی است مرا می شناسید،

با آهنگهایم شما را فریب داده ام.

و با شعرهایم شما را دست انداخته ام.

حالا دیگر ماموریت من تمام شده

برای این که جماعت آدمیزاد را دیده ام.

حالا دیگر اشکالی ندارد که همه بدانند من از سیاره ی دیگر آمده ام.

اسم واقعی من گیلپیچ است،قدم۸۴سانی متر است وقتی که تصور میکنی بامن دست دادی

در واقع در گوشم زدی.

من پسر زرب هفتم هستم.از نژادی قدیمی و در شرف انقراض

مرا به اینجا فرستادند تا ببینم

آیا سیاره ی شما برای زندگی کردن جای امنی هست یا نه؟

صبح فردا من با یک کیوـ الکترا ـ بلو از اینجا می روم.

همچنان که از ماه دور می شوم به سمت راست می پیچم.به طرف سیاره ی مشتری و به خدمت

ریش سفیدها می رسم. وآنها درباره ی این مکان،یعنی زمین ،

که آیا می تواند جایی مناسب برای زندگی مردم سیاره ی دیگر باشد،از من سوال میکنند.

خواهم گفت که شما تا چه حد به جنگ و جدال علاقه دارید و اینکه هیچگاه نمی خواهید

از اشتباهتان درس عبرت بگیرید.

خواهم گفت که با پیر ها چگونه رفتار می کنید.و به جوانان چه چیزها یاد می دهید.

و گاو آهن تان را ذوب می کنید تا از آن تغنگ بسازید.

از این که با شما آشنا شدم خوشحالم.اما به زودی به هم نژادهایم خواهم پیوست.

و دیر یا زود سیاره ی شما را ترک خواهم کرد.